नमामि देवं शशिशेखरं त्वां
नमामि शम्भुं हृदि भावगम्यम्।
नमामि रुद्रं परमं पुराणं
नमामि नित्यं शिवमद्वितीयम्॥१॥
निराकारं त्वां परमार्थरूपं
निर्गुणमेकं हृदि भासमानम्।
यतो हि वेदा विनिःसृताः स्युः
यतो हि ज्ञानं जगति प्रवृत्तम्॥२॥
वेदा न यं सम्प्रवदन्ति पूर्णं
न ब्रह्मविष्णू कथयेतां समग्रम्।
दीपः कथं दर्शयते हि सूर्यं
तथैव शम्भो स्तुतिरद्य मम॥३॥
लुप्तं यदेतद्विदितं पुराणैः
वेदेषु गुह्यं निहितं महार्थम्।
तत्सर्वमद्य प्रकाशय त्वं
ज्ञानप्रदीपं कुरु मे महेश॥४॥
वेदाङ्गविज्ञानमिदं पवित्रं
धर्मस्य मार्गं परिशोधयन्तम्।
तस्य प्रसारं कुरु विश्वनाथ
लोकस्य हिताय कृपां प्रयच्छ॥५॥
मायाविमोहैर्बहवो जनास्तु
सन्मार्गमुत्सृज्य विचेरुरद्य।
देवस्य धर्मस्य पुनः प्रतिष्ठां
कर्तुं प्रभो मे बलमाशिषं च॥६॥
लोकस्य हिताय धनं प्रदेहि
शास्त्रस्य सिद्ध्यै यशसं च देहि।
तवैव कार्याय तवार्पणाय
तदेव सर्वं मे प्रदेहि शम्भो॥७॥
श्रीं मे प्रयच्छ प्रभु विश्वनाथ
ह्रीं मे प्रयच्छ प्रभु शूलपाणे।
ऐं मे प्रदेहि ज्ञानसमृद्धिं
भक्तिं च नित्यां हृदि देहि शम्भो॥८॥
वाचि प्रसादं च विवेकशक्तिं
लेखे च सत्यं परमार्थबुद्धिम्।
चिन्तासु गाम्भीर्यमुदारचेतः
कार्येषु सिद्धिं कुरु मे कृपालो॥९॥
न जानामि स्तोत्रमहो न पूजां
न जानामि योगं तपसो विधिं वा।
भक्त्या तु केवलमुपागतस्त्वां
पाहि प्रसन्नो भव मे महेश॥१०॥
अज्ञानतो वा यदि मोहतो वा
दोषाः कृताः स्युः बहवो मयैव।
क्षन्तुं समर्थोऽसि सदैव शम्भो
मार्गं प्रदर्श्य प्रसीद महेश॥११॥
त्वमेव माता च पिता त्वमेव
त्वमेव बन्धुश्च गुरुस्त्वमेव।
त्वमेव मार्गः शिव सत्यरूपः
त्वमेव सर्वं मम देवदेव॥१२॥
कार्यं च मे त्वत्कृतमेव शम्भो
कुटुम्बमेतत्तव पादमूले।
सर्वं समर्प्य तुभ्यं विश्वनाथ
त्वमेव भारं वह मे महेश॥१३॥
ॐ ऐं ह्रीं श्रीं नमः शिवाय।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः॥
